W roku 1827 Rząd Kolonialny Hiszpanii (El Gobierno Colonial Español) podzielił Kubę na trzy departamenty administracyjne: zachodni (occidental), centralny (central) oraz wschodni (oriental). Podział ten trwał aż do roku 1878.
Pod koniec XIX wieku (1878 – 1899) po wojnie dziesięcioletniej (la Guerra de los Diez Años), zakończonej w rezultacie porażką powstańców, Rząd Kolonialny Hiszpanii dokonał następnego podziału terytorium Kuby. W efekcie powstało sześć prowincji: Pinar del Río, La Habana, Matanzas, Santa Clara, Puerto Príncipe, Santiago de Cuba. Podział ten wzorowany był na podziale Półwyspu Iberyjskiego i służył ułatwieniu wyboru deputowanych (Diputados a las Cortes) do rządu hiszpańskiego.
Na mocy Konstytucji z dnia 21 lutego 1901 roku terytorium Kuby podzielone zostało na 6 nowych prowincji: Pinar del Río, Hawana, Matanza, Las Villas, Camagüey, Oriente oraz jeden specjalny okręg – Isla de Pinosa. Zgodnie z postanowieniami wspomnianej ustawy zasadniczej w ramach kubańskich prowincji wyróżniono mniejsze jednostki administracyjne: samorządowe, miejskie oraz wiejskie.
Kolejne kubańskie konstytucje z lat: 1934, 1940 oraz 1959 nie wprowadzały żadnych nowych zmian do instniejącego podziału. Ustawa zasadnicza z 1959 roku potwierdzała postanowienia Konstytucji z 1940 roku. Państwo kubańskie o powierzchni 114 500 kilometrów kwadratowych obejmuje sześć prowincji, które dzielą się na municipios – gminy miejskie i wiejskie. W dużych zaś miastach (liczących ponad 100 000 mieszkańców) istnieją tzw. barrios, czyli dzielnice miejskie. Stolicą Kuby pozostało miasto La Habana (Hawana), znajdujące się w tzw. „wielkiej” prowincji Hawana. Oprócz stolicy Republiki Kuby w skład owej „wielkiej” Hawany wchodzą następujące miasta: Marianao, Guanabacoa, Regla, Santa Maria del Rosario oraz Santiago de las Vegas. Tak więc podział administracyjny Kuby jest podziałem trzystopniowym, obejmującym: prowincję – powiat – gminę (miejską i wiejską).